Όποιος έχει προσπαθήσει να περπατήσει στην Αθήνα έχει αντιληφθεί γρήγορα και εύκολα τις δυσκολίες αυτού του επικίνδυνου σπορ. Εκτός από τα ανύπαρκτα και μισοχαλασμένα συνήθως πεζοδρόμια που αντιμετωπίζει, τα παρκαρισμένα αυτοκίνητα, τα διάφορα άλλα αντικείμενα ή έργα φράζουν που τον δρόμο κάνουν το πεζό να πιστεύει πως πρόκειται για μια διαδρομή αγωνίας μετ’ εμποδίων. Αν μάλιστα αν ο πεζός έχει κάποια κινητική δυσκολία ή έχει μικρό παιδί σε καροτσάκι, η διαδρομή γίνεται σχεδόν αδύνατη.

Μέσα σε αυτή την καθημερινότητα, εκτός από το να πάρει κανείς το αυτοκίνητό του να πάει στη δουλειά του, αψηφώντας το κόστος του καύσιμου και του παρκαρίσματος, το φτηνό και εύκολο ταξί αποτελεί μια άλλη διέξοδο. Οι περισσότεροι την επιλέγουμε, χωρίς να σκεφθούμε πως συμμετέχουμε στο να χειροτερέψει η κατάσταση: δεν συνειδητοποιούμε πως στην Αθήνα έχουμε καταφέρει το ταξί να ανταγωνίζεται τις συγκοινωνίες. Αντί να αποτελεί μια ποιοτική υπηρεσία ανάγκης με την αντίστοιχη τιμή, γίνεται μια εύκολη και γρήγορη λύση για κάθε μέρα. Έχουμε δυστυχώς συνηθίσει σε τέτοιες εύκολες λύσεις που κάνουν όμως την ζωή μας στην πόλη όχι μόνο χειρότερη σε ποιότητα αλλά και εν τέλει ακριβότερη. Από την κατάσταση αυτή, ούτε και οι επαγγελματίες δεν κερδίζουν, αφού με τα φτηνά κόμιστρα αναγκάζονται να γίνονται συγκοινωνία σε μικρογραφία με τις πολλαπλές κούρσες, πράγμα που συνήθως προκαλεί παρεξηγήσεις και διαπληκτισμούς που χειροτερεύουν ακόμη περισσότερο την καθημερινότητά μας.

Εμείς, η Οικολογική Αθήνα, θέλουμε αυτή η κατάσταση να αντιστραφεί. Πιστεύουμε πως περπάτημα, ποδήλατο και οι καλές και ποιοτικές αστικές συγκοινωνίες πάνε μαζί.

Πιστεύουμε στην βελτίωση της ποιότητας της ζωής στην πόλη μας γιατί σήμερα πληρώνουμε ακριβά: όχι μόνο με την ταλαιπωρία αλλά και με διάφορα κόστη που κάνουν την Αθήνα ακριβή πόλη.

Βλέπουμε όμως πως λίγα γίνονται μέχρι τώρα στη σωστή κατεύθυνση. Λίγα και ανεπαρκή και περισσότερα προς την αντίθετη κατεύθυνση.

Η περσινή απόφαση του Υπουργείου Μεταφορών για ελεύθερη είσοδο των ταξί στις λεωφορειολωρίδες στην Αθήνα, είναι δεδομένο ότι θα συμβάλει στην υποβάθμιση των λειτουργικών χαρακτηριστικών των λεωφορειακών γραμμών και στην μείωση της επιβατικής τους κίνησης. Το μέτρο δοκιμάστηκε ήδη στη Θεσσαλονίκη όπου είχε σαν αποτέλεσμα την μείωση στο μισό της μέσης ταχύτητας των λεωφορείων και τον διπλασιασμό του χρόνου διαδρομής τους, την απώλεια δρομολογίων σε σημαντικό ποσοστό και την μείωση της επιβατικής κίνησης κατά 30%. Χρειάζεται λοιπόν κι άλλο πείραμα, όταν η Αθήνα έχει μεγαλύτερο αριθμό ταξί ανά κάτοικο από κάθε άλλη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα και η παράλυση των λεωφορειολωρίδων θα επηρεάσει δυσανάλογα μεγάλο μέρος της συγκοινωνιακής εξυπηρέτησης;

Το μόνο που θα πετύχει αυτό το μέτρο είναι επιπλέον εξάρτηση των κατοίκων από το αυτοκίνητο, καθώς θα υποβαθμίσει κι άλλο την αξιοπιστία της δημόσιας συγκοινωνίας ως εναλλακτικής λύσης. Το συμφέρον που θα εξυπηρετήσει, δεν είναι φυσικά το κοινό συμφέρον των πολιτών.

Εμείς, η ΟΙκολογική Αθήνα πιστεύουμε στη βιώσιμη μετακίνηση, όπου δίπλα στην προτεραιότητα της δημόσιας συγκοινωνίας, του περπατήματος και του ποδηλάτου, υπάρχει και χώρος για το ταξί ως συμπλήρωμα και όχι ως ανταγωνιστή της συγκοινωνίας. Καθώς η πίεση για χρήση του ΙΧ στην πόλη θα γίνεται όλο και λιγότερη, σταδιακά θα απελευθερώνεται χώρος για περισσότερους πεζόδρομους, πιο φαρδιά πεζοδρόμια με δέντρα, για επιπλέον δημόσιους χώρους και πράσινο που τόσο χρειαζόμαστε.
Τα ταξί θα ωφελούνταν από πολιτικές αποθάρρυνσης του ΙΧ στην πόλη, αλλά και από μέτρα που θα αναβάθμιζαν την ποιότητά των υπηρεσιών τους: επιμόρφωση, έλεγχοι, προδιαγραφές ποιότητας, οργάνωση των σταθμών ταξί, γενίκευση της ραδιοεπικοινωνίας και της χρήσης GPS, μέτρα για την ασφάλεια των οδηγών ταξί, πάταξη της επιλεκτικής μίσθωσης, αλλά και της πειρατείας, οχήματα με λιγότερες εκπομπές ρύπων και διοξειδίου του άνθρακα.